Odkryto Gigantyczne Podwodne Sanktuarium: Kolonia Rozrodcza Ryb w Antarktycznym Morzu Weddella

Przełomowe ustalenia z ekspedycji przeprowadzonej w 2021 roku rzuciły nowe światło na głębiny Antarktyki, ujawniając największe dotąd znane skupisko rozrodcze ryb. Odkrycia dokonano na dnie Morza Weddella, na głębokościach w zakresie od 420 do 535 metrów, co stanowi silny argument za natychmiastowym i gruntownym uznaniem tego obszaru za strefę chronioną.

Zespół badaczy z Instytutu Alfreda Wegenera, pod kierownictwem Autuna Pursera, natknął się na niezliczoną ilość gniazd należących do nototeniowca Jonaha (Neopagetopsus ionah) podczas misji na pokładzie niemieckiego statku badawczego Polarstern. Ta niezwykła społeczność, rozwijająca się w warunkach ekstremalnego chłodu, świadczy o ukrytej sile i złożoności życia w najsurowszych rejonach planety. Ryby te wykazują fascynujące adaptacje, w tym obecność specjalnych białek przeciwzamarzających oraz unikalną cechę – bezbarwną krew pozbawioną hemoglobiny, co umożliwia im przetrwanie w temperaturach bliskich zeru stopni Celsjusza.

To, co wyłania się z tych głębin, to obraz odpornego ekosystemu funkcjonującego według własnych, wciąż nieodkrytych praw. Morze Weddella, historycznie znane jako jeden z najbardziej zdradliwych akwenów z powodu lodu i prądów, okazuje się być miejscem inkubacji dla tak rozległego życia. Odkrycie to wykracza poza ramy czystej ciekawostki naukowej; jest to sygnał, że pod powierzchnią kryją się zasoby i procesy kluczowe dla globalnej równowagi.

Wzmocnienie apeli o ustanowienie tego rejonu morskim obszarem chronionym jest naturalną konsekwencją tego odkrycia. Morze Weddella, o powierzchni około 2,8 miliona km kwadratowych, odgrywa kluczową rolę w globalnej cyrkulacji termohalinowej, a jego ochrona ma znaczenie wykraczające poza sam region Antarktydy. Zrozumienie, że tak rozległa i zorganizowana społeczność mogła rozwijać się bez naszej wiedzy, skłania do refleksji nad kruchością równowagi, którą mamy za zadanie wspierać.