Rynek kontraktów terminowych na surowy olej palmowy (CPO) notowany na giełdzie Bursa Malaysia Derivatives odnotował presję pod koniec 2025 roku oraz na początku 2026 roku. Ten spadek odzwierciedlał zarówno słabszy popyt w krótkim okresie, jak i realizację zysków przez inwestorów. Benchmarkowy kontrakt na marzec 2026 roku zakończył ostatnią sesję handlową 2025 roku, 31 grudnia, na poziomie 3 998,00 ringgitów (RM) za tonę. Już 2 stycznia 2026 roku notowania spadły o około 1%, oscylując w pobliżu 4 002,00 RM za tonę, co oznaczało spadek o 1,19% w stosunku do poprzedniej sesji.
Niedawna słabość cenowa nastąpiła po okresie wzrostów obserwowanym w drugiej połowie grudnia. Wzrosty te były wspierane przez silny popyt importowy ze strony Indii, największego nabywcy surowca, które zwiększyły swoje zakupy o 66% w pierwszych 25 dniach grudnia w porównaniu z listopadem. Jednakże, na nastroje rynkowe negatywnie wpłynęły szersze trendy makroekonomiczne. Obejmowały one ogólny spadek cen ropy naftowej oraz umocnienie się waluty malezyjskiej. W dniu 2 stycznia 2026 roku ropa WTI notowana była w okolicach 57,42 USD za baryłkę, a Brent w pobliżu 61 USD za baryłkę, przy czym WTI zanotowała swój najostrzejszy roczny spadek od 2020 roku, tracąc około 20% w całym 2025 roku.
Jednocześnie, malezyjski ringgit zbliżał się do poziomu czteroipółletniego maksimum. Wzrost gospodarczy Malezji w III kwartale 2025 roku wyniósł 5,2% rok do roku, co wspierało siłę waluty, a kurs USD/MYR oscylował w okolicach 4,0580 na koniec 2025 roku. Umacniająca się waluta historycznie stanowi barierę dla eksporterów, ponieważ sprawia, że towary denominowane w USD stają się droższe dla nabywców zagranicznych. Dane z grudnia 2025 roku wskazywały na pewne spowolnienie eksportu, ponieważ cargo surveyorzy odnotowali spadek eksportu o 5,2%–5,8% w okresie 1–25 grudnia w porównaniu z poprzednim miesiącem.
Pomimo krótkoterminowej korekty, perspektywy na luty 2026 roku pozostają umiarkowanie optymistyczne ze względu na nadchodzące sezony świąteczne, takie jak Chiński Nowy Rok i Ramadan, które historycznie napędzają wzrost popytu. Gnanasekar Thiagarajan, Szef Strategii Handlowych i Hedgingowych w Kaleesuwari Intercontinental, sugeruje, że popyt festiwalowy powinien podnieść ceny powyżej progu 4 000 RM za tonę w lutym 2026 roku, choć aprecjacja ringgita może ograniczyć ten wzrost. Z perspektywy podażowej, Malezyjska Rada Oleju Palmowego (MPOC) prognozuje, że produkcja CPO w Malezji w 2026 roku wyniesie 19,7 miliona ton, co sugeruje spowolnienie wzrostu wchodzącego w fazę spoczynku roślin.
Globalny kontekst cenowy jest złożony. Thomas Milke, analityk z OilWorld (Niemcy), przewiduje wzrost globalnych cen oleju palmowego i sojowego o 100–150 USD za tonę na początku 2026 roku z powodu redukcji podaży, szczególnie w kontekście zwiększonego popytu na biodiesel w USA, Brazylii i Indonezji. W Indonezji, największym światowym producencie, cena referencyjna surowego oleju palmowego na styczeń została ustalona na 915,64 USD, niżej niż 926,14 USD w grudniu. Rynek CPO znajduje się na rozdrożu, gdzie krótkoterminowe czynniki zysku i makroekonomiczne naciski zderzają się z prognozowanymi czynnikami sezonowego popytu i ograniczeń podażowych, które mogą wpłynąć na ceny w średnim terminie.
