Stany Zjednoczone przeprowadziły 21 października 2025 roku trzecią w ostatnim czasie interwencję kinetyczną wymierzoną w jednostkę pływającą podejrzaną o przemyt nielegalnych substancji. Działanie to miało miejsce na wodach Oceanu Spokojnego u wybrzeży Ameryki Południowej i stanowi rozszerzenie wcześniejszych operacji, które administracja prezydenta Donalda Trumpa określa jako kampanię przeciwko „narkoterrorystom” powiązanym z reżimem prezydenta Wenezueli Nicolása Maduro. Poprzednie uderzenia, zarejestrowane 2 września i 19 września 2025 roku, skutkowały śmiercią odpowiednio 11 i 3 osób, co podkreśla eskalujący charakter tych działań. Wcześniejsze ataki koncentrowały się na Karaibach, jednak uderzenie z 21 października było pierwszym odnotowanym na Pacyfiku, co świadczy o poszerzeniu obszaru operacji.
W odpowiedzi na te działania, Wenezuela podjęła kroki mające na celu wzmocnienie swojej obronności i podkreślenie zaniepokojenia o naruszenie suwerenności. Caracas skierował 25 000 żołnierzy do stref przygranicznych i nadbrzeżnych, koncentrując siły w stanach Apure oraz w paśmie górskim Sierra de Perijá. Jednocześnie, Stany Zjednoczone znacząco wzmocniły swoją obecność w rejonie Karaibów, dysponując ośmioma okrętami wojennymi, trzema okrętami desantowymi, krążownikiem, okrętem litoralnym oraz zaawansowanymi maszynami, w tym myśliwcami F-35, samolotami rozpoznawczymi P-8 Poseidon i dronami MQ-9 Reaper. Dodatkowo, administracja Trumpa ogłosiła wysłanie lotniskowca USS Gerald R. Ford w rejon, co sygnalizuje priorytetowe traktowanie egzekwowania stanowiska Waszyngtonu środkami siłowymi.
Narracja administracji Trumpa wiąże te operacje z walką z kartelami, takimi jak Cartel de los Soles, któremu rzekomo przewodzi sam Maduro, oraz z gangiem Tren de Aragua. Wenezuela kategorycznie odrzuca te zarzuty, a prezydent Maduro określił działania USA jako „wymyślanie nowej wiecznej wojny”, deklarując gotowość do obrony integralności terytorialnej. Wypowiedzi na arenie międzynarodowej odzwierciedlają rosnące napięcie; Asystent Sekretarza Generalnego ONZ, Miroslav Jenča, przedstawił Radzie Bezpieczeństwa raport dotyczący eskalacji sytuacji na południowym Atlantyku. W tle tych wydarzeń pozostaje wcześniejszy spór terytorialny Wenezueli z Gujaną o region Esequibo, gdzie amerykański ExxonMobil posiada znaczące interesy, co było już źródłem tarć w marcu 2025 roku.
W obliczu militarnej presji, Wenezuela nieoficjalnie oferowała ustępstwa, w tym dostęp do złota i ropy oraz ograniczenie powiązań z Rosją i Chinami w zamian za złagodzenie kursu Waszyngtonu. Mimo to, administracja amerykańska, z poparciem m.in. senatora Ricka Scotta, utrzymuje twardą linię. Chwilowe ocieplenie dialogu nastąpiło wcześniej, w lipcu 2025 roku, poprzez wymianę jeńców i wznowienie prac Chevronu, jednak obecna seria uderzeń i demonstracja siły militarnej wskazują na powrót do strategii opartej na środkach przymusu. Analitycy postrzegają te manewry jako odzwierciedlenie głębszych wzorców dążenia do kontroli geopolitycznej i energetycznej w Ameryce Łacińskiej.
