Almanya'nın küresel ticaret ilişkilerinde dikkat çekici bir değişim yaşandığını gösteren 2025 yılının ilk sekiz ayına ait ön veriler açıklandı. Çin, Amerika Birleşik Devletleri'ni geride bırakarak Almanya'nın en önemli ticaret ortağı konumuna yükseldi. Alman Federal İstatistik Ofisi'nden gelen bu bilgiler, Trump yönetiminin yeniden uygulamaya koyduğu tarife politikalarının yarattığı dalgalanma etkileriyle birlikte Almanya'nın ABD'ye yaptığı ihracatın belirgin şekilde soğumasının ardından geldi. Ocak ayından Ağustos 2025 sonuna kadar, Berlin ile Pekin arasındaki ticaret hacmi 163,4 milyar Avro'ya ulaşarak, ABD ile gerçekleştirilen 162,8 milyar Avro'luk hacmi kıl payı geçti.
Bu gelişme, Çin'in Alman ticaretindeki sekiz yıllık hakimiyetinin ardından ABD'nin 2024 yılında kısa süreliğine zirveyi geri aldığı dönemin tersine döndüğünü işaret ediyor. ABD tarifelerinin Alman ihracatı üzerindeki etkisi açık ve derin oldu; sekiz aylık dönemde ticaret hacminde yıllık bazda %7,4'lük bir düşüş ve özellikle Ağustos ayında %23,5'lik keskin bir gerileme kaydedildi. BGA dış ticaret birliği başkanı Dirk Jandura, bu durumun ana sorumlusu olarak ABD ticaret politikalarını gösteriyor ve Alman otomobillerine, gelişmiş makinelere ve kritik kimyasallara yönelik Amerikan talebindeki azalmaya dikkat çekiyor.
Ancak hikaye, sadece genel ticaret rakamlarından ibaret olmaktan daha karmaşık. Çin ile toplam ticaret hacmi artış gösterirken, Almanya'nın Çin'e yaptığı ihracat aslında %13,5 oranında daralarak aynı dönemde 54,7 milyar Avro'ya geriledi. Buna karşılık, Çin'den yapılan ithalat keskin bir şekilde %8,3 artarak 108,8 milyar Avro seviyesine ulaştı. Büyüyen bu ticaret dengesizliği, Almanya'nın Çin ithalatına olan bağımlılığının artmasından endişe duyan analistler ve sektör liderleri arasında kırmızı bayrakların çekilmesine neden oluyor.
ING'nin küresel makroekonomik analiz başkanı Carsten Brzeski, “Çin'den gelen yenilenmiş ithalat patlaması” olarak adlandırdığı bu durumla ilgili endişelerini dile getiriyor. Brzeski, rekabetçi fiyatlı Çin mallarının (bazıları damping fiyatları olduğunu öne sürüyor) akışının Alman sanayisini zorlayabileceği konusunda uyarıyor. Bu durum, kilit sektörleri baltalayabilir ve ülkeyi tek bir baskın ticaret ortağına bağlı ekonomik şoklara karşı daha savunmasız hale getirebilir. Bu an, küresel politikaların ekonomik haritaları ne kadar hızlı yeniden çizebileceğini çarpıcı bir şekilde gösteriyor; Alman sanayisini, Çin ile artan ticaretin faydaları ile ithalata dayalı dengesizliğin risklerini dengeleme zorunluluğuyla karşı karşıya bırakıyor.
Özetle, Almanya'nın 2025'teki ticaret manzarası, sınırlarının çok ötesindeki jeopolitik değişimler ve politika kararları tarafından şekillendirilen bir akış içinde. Önümüzdeki zorluk, sanayilerinin dayanıklılığını korurken ve küresel ticarette sürdürülebilir bir denge sağlarken bu karmaşık dinamikleri yönetmekten geçiyor.
