Ostatnie doniesienia z madagaskarskiej wyspy Nosy Be potwierdzają kluczową wartość ekologiczną Parku Narodowego Lokobe, który stanowi jeden z ostatnich nienaruszonych pierwotnych lasów deszczowych na wyspie. Ekosystem ten przeżywa obecnie szczyt pory deszczowej pod koniec grudnia 2025 roku, charakteryzującej się wysoką temperaturą i wilgotnością, ze średnimi temperaturami oscylującymi między 26 a 28°C oraz intensywnymi, krótkimi popołudniowymi ulewami. Taki reżim pogodowy sprzyja rozkwitowi unikalnej bioróżnorodności, obejmującej gatunki krytycznie ważne, takie jak czarny lemur (*Eulemur macaco*), zagrożony wyginięciem (EN) według Czerwonej Księgi IUCN, oraz jedne z najmniejszych kameleonów świata, na przykład *Brookesia nana*.
Ochrona tego endemicznego siedliska, którego oficjalny status uzyskano już w 1927 roku, jest nierozerwalnie związana z postępem w dziedzinie ochrony przyrody, ponieważ Park Narodowy Lokobe stanowi ostatnie schronienie dla niezliczonych gatunków. Dostęp do tego lasu tropikalnego, obejmującego około 740 hektarów, jest ściśle regulowany i wymaga podróży tradycyjną pirogą przez obszary namorzynowe, co podkreśla zależność od lokalnych, niskoemisyjnych środków transportu. Lokalne społeczności Sakalava i Antakarana utrzymują głębokie więzi kulturowe z tym lasem, a gospodarka czerpie korzyści z ekoturystyki, przy czym opłaty dla przewodników pozostają stosunkowo niskie, co sprzyja zrównoważonemu zaangażowaniu w środowisko naturalne.
W kontekście globalnym obserwuje się wyraźny wzrost popytu na podróże skoncentrowane na naturze i doświadczeniach ekologicznych. W pierwszym kwartale 2025 roku światowa turystyka odnotowała wzrost o 5% rok do roku, osiągając 300 milionów podróży zagranicznych, a przychody wyniosły 2 biliony dolarów. Ten trend znajduje odzwierciedlenie w działaniach innych chronionych obszarów, takich jak Kielder Observatory w Wielkiej Brytanii, które w sierpniu 2025 roku rozszerzyło działalność w ramach Northumberland International Dark Sky Park, oferując wydarzenia astronomiczne przez siedem nocy w tygodniu. Podobnie, w Japonii, Półwysep Kii notuje wzrost zainteresowania praktyką *shinrin yoku* (kąpielą leśną) w starożytnych lasach cyprysowych i cedrowych, co świadczy o światowym trendzie ku regenerującym doświadczeniom zakorzenionym w naturalnym otoczeniu.
Inne destynacje oferują wyspecjalizowane formy obcowania z naturą. Wyspy Liparyjskie u wybrzeży Sycylii wykorzystują wulkaniczną geologię wyspy Vulcano do celów wellness poprzez terapeutyczne kąpiele błotne i fumarole, znane jako *Laghetto dei Fanghi*. Ponadto, ekologiczna gościnność dynamicznie się rozwija, czego przykładem jest hotel w Kambodży, który zasadził 3500 drzew wzdłuż brzegu rzeki, wspierając swoje zobowiązania środowiskowe. W Polsce prognozuje się, że wkład turystyki w PKB osiągnie 165,5 miliarda złotych w 2025 roku, co potwierdza globalne znaczenie podróży opartych na autentyczności i przyrodzie.
